blah.
what am I doing wrong?
what am I doing wrong?
Current Mood: blah
Current Music: Martina McBride - Ride
Leave a comment
Thank God, I'm dead. Really Dead. Now it's time to live.
07 September 2009 @ 11:28 am
31 August 2009 @ 06:38 pm
The new schoolyear started and I decided I'll make a few huge changes.:
1. New LJ Layout [x]
2. New school [x]
3. Work better at school [ ]
4. New Damiën (SD) [x]
5. OV-weekend card instead of week-card. [ ]
6. New friends (I'm gonna dump my secondary school-friends) [x]
7. New clothes? [ ]
8. room cleaned [FAIL]
9. New bike [x]
10. work on comic!!!! [x]
First line of comic, said by Yoru: "One of us had to die.... I hope it'll be me..." awwwww <3333 I'll upload the first two pages soon on my website!!!
25 August 2009 @ 01:18 pm
uhm... levenloosheid/verveling/spelfouten xDDDD en leuke restaurant namen xD
24 August 2009 @ 03:48 pm
Kami geeft een bal en je kan hier zacht de muziek nog horen. Ik zit boven op mn kamer, samen met één van de gasten. Hij heeft me naar mijn kamer gebracht, en nu zitten we hier. We hebben net aardbeien gegeten. Ik weet niet, het is raar... ik heb zo'n warm gevoel in mn buik... Zou ik misschien.. verliefd zijn?
Ik weet dat hij straks weer weg moet, als Kami er achter komt.... dan gaat hij vast heel teleurgesteld zijn. Misschien kan ik hem stiekem een kusje geven. Dat gaat hij vast raar vinden... Ik ben tenslotte 14, en hij denkt vast dat ik maar 10 ben.... >.< Misschien maar een heel klein kusje.... gewoon vragen....
Ik voel me veilig bij hem, ookal is hij een vampier... Ik wil ook een vampier worden. Lijkt me cool... Doodgaan lijkt me cool... Ik moet in elk geval zijn naam onthouden... Mauro Valente. <3
24 August 2009 @ 03:33 pm
flashback stukje uit Dami's dagboek:
De weeshuis mevrouw is weer boos. Ze heeft me opgesloten in de kelder. Ik ben bang. Ze zegt dat als ik niet lief kan zijn dat ze de kelder vol maakt met water. Ik heb niks stouts gedaan. Ik had alleen niet zoveel honger. Ik ben bang voor haar. Wanneer komt Yoru me weer ophalen?
Ik ben hier nu al een paar maanden en er is maar één jongen die lief is... Maar helpen kan hij niet. De weeshuis mevrouw noemt me mislukt... Ze zegt dat ik beter naar een hoerentent gebracht had kunnen worden... omdat ik daar beter hoor... Ze maakt me bang, ik wil hier weg. Zou er ooit iemand komen die mn mama wilt zijn? Ik wil geen papa. Papa's zijn stom...
De mevrouw zegt dat ik al 12 ben, en dat ik een grote jongen moet zijn. Ze slaat me als ik huil.... Het doet pijn. En soms pakt ze die stok van metaal. Peter is wel lief voor me, en hij zorgt voor me. Misschien moet ik wegvluchten... Ik wil geen pijn meer... Ik wil Yoru... ik wil veilig zijn...
24 August 2009 @ 02:28 pm
Damiën zat op zijn kamer en staarde naar het plafond. Mauro's bed, dat nu ook van hem was, aangezien hij er altijd sliep, was nog warm. Het was nog maar net dat Mauro was opgestaan om te ontbijten. Natuurlijk had de man aangeboden Dami naar beneden te tillen, maar de jongen had geen honger. Hij keek even naar het zwarte boekje, dat hij uit een geheim vakje in de vampier's bureau had gehaald, en zuchtte toen. Hij had geen zin om wat te schrijven. Hij had geen zin om ook maar iets nuttigs te doen. Hij voelde zich gewoon gelukkig.
Ik heb zijn stem gehoord... Toen ik in coma lag... Elke keer dat hij 'sorry' zei... Elke keer dat hij smeekte dat ik bij hem zou blijven. Misschien had ik inderdaad op willen geven... Ik weet het niet. Maar toen ik hem hoorde, wou ik alleen maar bij hem zijn... In zijn armen. Ik snap ook wel dat ik soms egoïstisch en stom doe... Maar als ik niet dichtbij hem ben.. Ben ik bang dat ik hem kwijt raak. Ik wil dat hij gelukkig is... Ik wil niet dat hij alleen is, eenzaam, of pijn heeft...
Ik ben alweer een tijdje thuis, maar lopen gaat nog moeilijk. De wonden doen nog heel veel pijn, ookal laat ik het niet merken... Paracetamol werkt helaas niet. Doodgaan is eng, en nu ik weer dood kan moet ik echt opletten. Stiekem wil ik Yoru vragen of hij me weer onstervelijk kan maken. Ik heb van hem mijn klokje terug gehad... Dat wat hij gejat had... Het stomme ding tikt weer, een teken dat mijn tijd weer loopt. Ik wil het niet.
ps. Ik heb het gevraagd... Hij zei 'Ja'. <3
Dami hoorde voetstappen en hij liep wankelend naar het bureau, stopte het boekje weg, en ging weer op bed zitten. Even beet hij op zijn lip omdat alles pijn deed, en hij deed zijn ogen dicht. Normaal genas het allemaal veel sneller. Helemaal toen hij nog vervloekt was. Hij grinnikte zacht. Misschien binnekort... al zou Yoru er vast weer 'iets' voor willen, dan zou hij het vragen. Zodat hij nooit Mauro kan verlaten.
Hij moest maar eens uitnodigingen gaan ontwerpen...
23 August 2009 @ 03:48 pm
22 August 2009 @ 12:58 pm
22 August 2009 @ 09:15 am
Okaaay, uhm... dunno what to write..
Today I'm getting a new bike!!! My mum bought one a few days ago, my dad yesterday, and my sister's got fixed a while ago... for 210 euro!! And I was stuck with my old wreck... >.< Mum said I wouldn't get a new one, since I'm not careful enough, but my sis isn't either. Gawd I was so jealous and angry.
Anyways, after three mental breakdowns I'm finally getting a new one. yaaaaay!! *rolls around*![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
carte_blanche_x and niniatiale are both away, one to schoolcamp, and one to a Christian Festival. I hope Nina will be back soon, because I want to buy her Soom Dimo. For an SD Damiën!! I already made a really crappy mock-up, but I won't post it here... It's too bad. I really hope I can get him soon, and I hope my DollZone Hid will be sold soon... So anyone interested in a DZ Hid? 170 euro including shipping.
Summer holidays are over and I have to go to school again this Monday. Then Wednesday we'll go on schoolcamp. I'm so not looking forward to it.... >.< Some kid says I should because he's coming. Hell, no. I just want to stay home. We'll be going to Texel, one of the dutch islands, and travel around there by bike. yay.... ¬¬ I feel so...exited... [/sarcasm] Oh well, I'll bring my camera and have some fun on my own. And it gives me the oppertunity (sp?) to write more stories. Oh I could bring Uriël (Puki Pipi).
I gave Uri a new face-up, with more a fairy style. I'm still not really happy about it, but it's not that bad... it's a bit more with blue this time. And I made a tiny dress for Husky (Puki Cupid). It's so cute... <3333 He's getting a personality like Damiën, but then a lot more curious. He's actually my sister's PukiPuki... oh well... xD *goes glossing Uri*
I got two new movies! Waterworld and Step up 2~!! I'm still trying to find Indiana Jones movies.
I got a bike I got a bike!!! It's a really sporty one. Mum first didn't want me to get it, blah blah blah, but she finally allowed me to get it. I don't have it yet though, gotta wait till Tuesday... >.< Which means I won't be able to go to school with it Monday.
Maybe Nina can come here Tuesday. If I don't have school... 0.o I hope I don't.... DIMOOOOOO KYAAAAAA!!!! *squeel* Oh and I got Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull! ^__________^
I want Pete to return from her schoolcamp........ I miss her..... ;____;
19 August 2009 @ 10:47 pm
Dami's eyes shifted to the blanco paper in front of him and he sighed softly. He was still in the hospital bed, after having been in a coma for quite a while. He wanted to write what had happened but he couldn't really remember. He only remembered the fight with the vampire, and how he had walked away from Damiën. The boy sighed and started writing.
Am in the hospital now. I don't really know which day it is, and the clock in the room has frozen. It feels like everything has stopped, I feel so tired. But I can't sleep. I'm afraid that if I do, this will all be a dream, and I'll wake up and Mauro is not sitting beside my bed. I am afraid that he'll just say goodbye oneday and leave. I don't want to be alone. And it does sound a bit selfish, but I don't want to be abandoned again. I want him to hit me when he's angry, but... he never does... He shouldn't think I like it. I hate it. But... my dad never punished me like this....
He could have asked me to stop, if he didn't want it.... He could have asked me to let him go. But he never did... He confuses me.
Dami looked up at the sleeping man and smiled a bit. The vampire really confused him, but sometimes, it was interesting. Sometimes Dami wanted to cry, yell that he hated the man, and get punished by him. But he was afraid of the pain. The vampire always thought he would like it, but he didn't. Okay maybe he liked being tied up in certain moment, but he didn't like getting hit, he didn't like getting punished. And he really hated the way Mauro punished him. The pen he held had started drawing little chibi-mauro's in the corners of the paper and he giggled a bit. He loved the man, even though they often fought, often got angry at eachother...
Someday I know you'll find this diary, hidden in the desk in your room... Maybe soon, maybe later, but I hope you do one day.... So I'll just say it again, I love you...
Dami couldn't help but blush a little as he put the pen down again. The diary was almost full, he would need a new one soon. He had the thing since he was little and he had been writing ever since he got it. He turned some pages, and found a part about the orphanage.
This place is scary and dark. Why did Yoru leave me here? I'm not allowed to go outside, and they hit me when I do something bad. I hate this place. I wanna go home. To Yoru.
They hit me again. I dropped the peanutbutter. Why do they have to hit me? I didn't mean to drop it.... They just hate me... Everyone does...
Dami turned a few other pages and read the small stories about what happened in his past. Even things he hadn't ever told anyone were in there. About the orphanage, about how he would get 'hurt' sometimes, when he walked home from school... How people at school wanted him to dress up like a girl, and how he got bullied by his classmates. Even things about the life with the old Lady were in there.
He always hid the thing in the desk in Mauro's room, and no one had found it yet. He was kinda glad they hadn't, but somehow he was getting sick of the secrets he had.
Dami looked at the man again and then he hid the small leather-clothed book under his pillow and gently stroked the man's hair. And then his eyes closed and he fell asleep. Smiling.
Current Mood: lazy
13 August 2009 @ 05:50 pm
The young boy's eyes were blind, didn't see the beauty around him, but he felt it. He felt the desert flowers in the gardens, he felt the cold stone of the palace, and he felt the loving touch of his girlfriend. Ravic was a prince, a prince of Egypt, and he was soon going to be married. The girlfriend was chosen by his father and he hated not being able to chose his own partner. He had to listen to everything the Pharaoh said, he had to listen to the priests, and above all, he had to listen to the so-called Gods. Who were nothing but stone statues. He knew it were all lies, but still… He would get killed if he said it were lies.
( Read more... )
12 August 2009 @ 11:06 pm
De zachte lakens hielden hem warm, en zorgden er meteen voor dat hij lekker zat. Damiën zat met zijn rug tegen de muur, op een richel van de dichtsbijzijnde kerk, en hij had zijn ogen dicht. Hij zat precies goed. Van beneden zou hij niet opvallen, niemand zou omhoog kijken en hem zien. Maar van bovenaf zag hij iedereen. Hij zag de straatlantaarns, mensen hand in hand lopen, en vooral de blijheid van sommigen. Grote sneeuwvlokken kleurden zijn haar wit en hij rilde even. Het was bijna kerst. Mensen waren nog rond middernacht opzoek naar cadeaus voor hun vrienden en familie en het begon koud te worden. Hij had geen zin om naar beneden te gaan, de echte wereld maakte hem bang.
( Read more... )
10 August 2009 @ 05:36 pm
Woei back home after a day on vacation, and I already miss it. The campside is pretty nice and so was the weather, but here it's cloudy. I have to run off to work in ten minutes. First post.
Pete was here the last few days and it was fun. We didn't do that much, but what we did was fun. We watched the Mummy Trilogy, and Minority Report, tried to watch Angels and Demons, but that movie's crap, read Yaoi together (rather weird but fun) and.... oh she cooked dinner for me!! ^^ I miss her... ;___;
Sunday we went to
niniatiale with Monchou Pie and it was nice. Somehow Pete had to remind me that I still had to give Nina a real goodnight-kiss so I was kinda forced. But I don't really mind. We talked alot, also about work and weird stuff... And they were teasing me!!! meanies. *demands kiss as apology*Oh, it's ten minutes before six. Gotta run!!
*ish back* whooooo I hate work. ¬¬
Anywaysh after that I went to the campside where my parents are to surprise them, and they were surprised. Though I felt like I didn't belong there, because my sis kept being mean at me. Bitch. Gonna return there next Thursday, and then we're probably going to a zoo. ^^ Gotta charge my camera though. :'D
07 August 2009 @ 12:48 pm
04 August 2009 @ 02:41 pm
The snow was always white in this place. It always covered the rooftops and the trees, not letting a single color run through it. The only color that could be seen was the stone from the old well that was built in the middle of a field. It wasn't deep anymore, the snow inside had filled the well. The villagers of the nearest town had built a device in it that would cut the snow loose and blow it out when the well got too full. Children would go to the field and watch the snow fountains. So did he. The black haired boy was always going there together with his friend. They would watch the snow and then play with it. They were never allowed to go near the well, it would be too dangerous.
( Read more... )
03 August 2009 @ 12:43 pm
.............[ Losing Control is as losing a life ]...............
cf pics will be uploaded soon!!!
A song I really really like a lot:
RED - Ordinary World.
30 July 2009 @ 01:20 pm
"Praying is not once. It's to keep trying, and not giving up till something happens. It's to feel save."
I often pray for living. That I just want to be normal like everyone else, that I want to cry when I need to, that I want to be angry when I'm angry, that I want to smile when I'm happy... I was always able to say 'I love you' without feeling a thing. I could kick someone into the hospital without caring that he could've died if I would have continued. But everytime I prayed, everytime I sat on my windowsill and stared at the sky, nothing ever happened, Nothing ever changed. But I did learn something.
( Read more... )
21 July 2009 @ 07:35 pm
Damiën's ogen schoten open naar de haast zwarte lucht en hij ging langzaam zitten. Het gras waarop hij lag was koud en nat, er lag een laagje ijs overheen. Zijn haar voelde precies hetzelfde en stilletjes vroeg hij zich af hoelang hij daar had gelegen. Voor een normaal mens lang genoeg om dood te vriezen. Er spookte iets in zijn hoofd, beelden, gedachten, maar dit keer was het niet zoals altijd. Dit keer was het geen vuur, geen bloed... geen fysieke pijn. Dit keer... werd hij helemaal gebroken.
Hij keek naar de sterren en vroeg zich af hoe ver weg ze zouden zijn. Een klein wit puntje schoot door de lucht en Dami keek ernaar. Zonder een wens te doen. Hij geloofde niet meer in wensen. Want er was altijd wel iemand die ze tegenwerkte. Heel even dacht hij aan de man waar hij het meest van hield. Hij zou alles voor hem op hebben gegeven als het nodig was, maar nu was hij daar niet zo zeker meer van. Hij geloofde er niet meer in. Hij geloofde nergens meer in.
Heel even kwam er een wens in zijn hoofd, maar die stuurde hij snel weg. De tranen die normaal naar beneden zouden stromen werden nu door een dikke muur tegengehouden. Hij zou niet meer huilen. Hij had het zichzelf beloofd en nu zou hij zich er aan houden. Zou de man het zowieso merken? Hij wist wel zeker dat de vampier het zou merken. Het maakte hem niet meer uit. Langzaam stond hij op uit het klamme gras en hij trok zijn doorweekte shirt uit. Het licht van de volle maan scheen op zijn bleke huid en de littekens leken op te lichten. De naam op zijn heup was duidelijk zichtbaar en hij liet zijn hand in zijn broekzak glijden. Langzaam haalde hij er een mesje uit dat hij tegen zijn heup zette.
"Hoe kon ik t ook van je vragen," mompelde hij zacht terwijl hij naar de maan keek. Het mesje drukte in zijn huid en wat bloed weldde op. "Het enige dat ik doe is dat ik je pijn doe, hoe kan ik dan zoiets van je vragen..." Ergens hoopte hij dat de man op hem af zou lopen en t mes weg zou trekken, maar hij was ver weg van het huis. De man zou het bloed niet eens ruiken. Hij trok het mesje naar beneden, door de eerste letters van de naam. Hij had het nooit erg gevonden dat de naam er stond, hij wou van iemand zijn. Hij wou dat iemand hem beschermde. Dat iemand hem strafte als hij iets fouts deed. Maar hij wist niet of hij dat nog wel mocht willen.
Voetstappen kwamen dichterbij maar Dami schonk er geen aandacht aan. Het mesje kraste door de volgende letter. "Dami?" klonk er toen en van schrik liet hij het mesje vallen. Hij keek op naar Yoru, die met een zwaard in zijn hand op hem af kwam lopen. Even dcht hij dat Yoru hem af zou maken, maar de prins keek bezorgd. "Dami, kleintje.... ben je okay?" vroeg Yoru zacht en hij trok de jongen voorzichtig naar zich toe. Warme vingers gleden over de bloedende snee op zijn heup en hij rilde.
"Yoru l-laat me los.... alsjeblieft..." maar Dami verzette zich niet. Hij leunde zelfs zachtjes tegen Yoru aan. De vingers gleden omlaag over zijn natte broek en hij bloosde lichtjes. "Yoru..." het was nu meer smekend. Smekend om meer, om aandacht, om liefde... of om afleiding. De prins trok hem mee het bos in, een huisje in. "Y-Yoru.... hou me.... vast..." smeekte de jongen zachtjes en hij hield zich goed vast aan Yoru's shirt.
Yoru keek glimlachend naar de jongen en legde hem op het bed in de hoek van het huisje. "Ik bescherm je.... mijn kleine Dami... Ik laat hem je hart niet breken..." En hij boog zich over de jongen heen en kuste hem.
~*~*~*~*~
Dami werd wakker van de geur van vers brood en hij rekte zich langzaam uit en ging zitten. "Wa...." begon hij toen Yoru met een dienblad naar het bed liep. "Yoru...?" Hij keek om zich heen alsof hij zich niks herinnerde maar hij herinnerde zich alles net iets te goed. Hij pakte langzaam een bord aan van Yoru maar hij had helemaal geen honger. "Yoru, mag ik bij jou blijven? T-tot ik..... weer terug durf te gaan?" En Yoru glimlachte, en knikte.
27 June 2009 @ 08:50 pm
And after an other day of cleaning, I was hoping Yoru had arrived at Yuka-chan's place, but no such luck. Tp is slow, they haven't even sent me the mail that my payment had arrived. Maybe they're busy, maybe they're screwing up. Either way, I do hope he'll be here soon, or else I'll be worring about it during work-vacation. But well, instead of picking him up, I'm working on Miki's head. I was looking for an other mold for her... =__= I really have to stop doing that...
I have decided that I'm going to keep my room clean from now on... >.< The mess was quite scary..... Though I'm proud I could finish it in one day. Didn't find anything interesting if you exclude the demonic tamagotchi. xD
Whew finishing Miki's outfit. I'm starting to get this little bond with her. She's becoming a little cat girl, the sister of my little murderer Daniël.
FINISHED~!!!!